Προσθέστε το fox365 στον ΙΕ7 για ασφαλή αναζήτηση - Κατεβάστε τη fox Toolbar Fox.gr - Imagine Everything.. Your Portal in Greece..
 Fox.gr - Imagine Everything.. Your Portal in Greece..

Τηλ.+30.211.212.5026 

 

  Home  |   Συνταγές  |   Ακίνητα  |   Autos/Boats  |   Travel  |   FoxRadio  |   Video  |   Web Tv  |   Radios  |   Internet  |   Ειδήσεις  |   Ψυχαγωγία  |  Blogs  |   Ελλάδα  

Θυμηθείτε:

Κάντε μας αρχική σελίδα

Προσθήκη στ'αγαπημένα

Στείλτε αυτή τη σελίδα

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
|P - Blogs|

Press-Gr | PrezaTv | Pitsirikos | politis-gr | politicathletics | politikoimerologio | popoculture | potepote | projectkalimera | palavos | panos | panosmusic | patr-ios | pentelikon | perischristou | Papo's log | psyxos | paraxenies | paraxenies2 | patrick77 | pintoxgr2 | pks-csd | perastikos | polites4change | Preoccupations | proponitis-kanape | photo-sphere

  • περί της ομορφιάς των κτιρίων...
    τα λόγια του Αλαίν Ντε Μποττόν από την Αρχιτεκτονική της Ευτυχίας: "Άρα ο να περιγράψεις ένα κτίριο ως όμορφο σημαίνει κάτι παραπάνω από μια αισθητική συμπάθεια, υπονοεί μια έλξη προς το τρόπο ζωής που προωθεί η συγκεκριμένη κατασκευή μέσα από τη στέγη, τα πόμολα, τα πλαίσια των παραθύρων, τις σκάλες και την επίπλωσή του. Ένα αίσθημα ομορφιάς αποτελεί σημάδι ότι έχουμε καταφέρει να αρθρώσουμε υλιστικά ορισμένες από τις ιδέες μας περί καλής ζωής.

    Δική μου παρατήρηση: η αστική πολυκατοικία άρα βρίσκει το μέσο όρο και τον καλύπτει με ένα "πολυτελής κατασκευή"...ματαιότητα ή κάτι άλλο;
  • Αόρατη...

    Δουλεύω από τότε που ήμουν στη σχολή. Δεν ξέρω αν μου έκανε καλό ή κακό αλλά μάλλον με κρατούσε πάντα προσγειωμένη στην πραγματικότητα. Αρχικά δουλευα για την πλάκα μου. Και μετά όμως μάλλον για πλάκα δούλευα...όχι τη δική μου. Τελειόφοιτη δούλευα για 5 ευρώ την ώρα. Ούτε ανειδίκευτο προσωπικό δεν παίρνει τόσα. Δε μπορούσα να πω όμως και τίποτα γιατί και συνάδελφοί μου τόσα έπαιρναν. Άλλαξα γραφείο, βρήκα κάτι που μου άρεσε και ο μισθός μου έφτασε τα 8 ευρώ την ώρα. Χωρίς να κόβω δελτίο παροχής γιατί ο εργοδότης μου δε δεχόταν να πληρώνει την εφορεία και πλήρωνα μόνη μου το ΤΣΜΕΔΕ. Από πέρυσι το ωράριό μου έχει υποστεί περικοπές. Και αποφάσισα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου. Άνοιξα το δικό μου γραφείο, παράλληλα με την απασχόληση μου τρεις φορές την εβδομάδα στο γραφείο που δούλευα. Μπήκα στα βαθιά. Σήμερα σαν την επιβεβαίωση ενός προαναγγελθέντος θανάτου ο εργοδότης μου μου ανακοίνωσε ότι το γραφείο θα κλείσει επ' αόριστον.

    Όλο αυτό τον καιρό αν δεν ήμουν αόρατη...τι ήμουν; Δεν ήμουν πουθενά, από πουθενά εξαρτημένη. Δεν ήμουν παρά για μένα μόνο. Κι ίσως ένα περιττό έξοδο για ένα αρχιτεκτονικό γραφείο.

    Κι αυτό δεν αξίζει σε κανέναν...

  • crazy_croud...

    Τείνω να πιστεύω ότι οι άνθρωποι τρελαίνονται όσο περνάει ο καιρός. Κι αυτό είναι συμπέρασμα παρατήρησης αρκετά μεγάλου χρονικού διαστήματος.

    Διακατέχεται αυτός ο κόσμος μόνο από τον πόθο για χρήμα και για σάρκα. Στάσου άνθρωπε, σκέψου για λίγο την ψυχή σου, βάλε μπρος το μυαλό σου. Ανάθεμά σε. Η ζωή σου είναι να την ζεις, δεν είναι να την ξεπουλάς για λιγότερο από ένα όνειρο.

    Σκέψου, ανάθεμά σε...ζήσε

    (στο σημείο αυτό θα μπορούσα να παραθέσω μέρος της μεγάλης συλλογής ιστοριών που έχω από τα μέσα μαζικής μεταφοράς...μπορεί και να το κάνω σε καινούρια θεματική ενότητα)
  • μου είχαν κάποτε πει...

    ότι αν κάποιος δεν έχει να πει κάτι καλύτερα να σωπαίνει

    και φαίνεται ότι το τηρώ κατά γράμμα
  • βγαίνοντας για λίγο από τη χώρα του ποτέ ποτέ...


    Στη χώρα του ποτέ ποτέ δεν υπάρχουν αστυνομικοί. Πιθανόν και να είναι η μοναδική χώρα που δεν έχει αστυνομία. Αλλά δεν έχει και την αρχή την οποία "προστατεύει" η αστυνομία. Όλες οι άλλες χώρες δεν είναι τόσο ευλογημένες. Μαζί με τους αστυνομικούς και τις θεσμικές αρχές έρχεται και η "επιβολή" του νόμου: υπερβολική, παράλογη προς ανθρώπους που αμφισβητούν. Η αμφιβολία όμως και η αμφισβήτηση είναι η γενεσιουργός αιτία του πολιτισμού μας. Χμ...αν μπορούμε να αποκαλέσουμε αυτό που ζούμε πολιτισμό...

    Τρόμος. Εκφοβισμός. Τα μέσα της σημερινής επιχειρηματολογίας του κράτους δικαίου μας. Ποιο δίκαιο και ποιο κράτος; Ξέρεις κάτι; Υποψιάζομαι ότι αύριο θα χρειάζομαι άδεια και για να αναπνέω ακόμα. Το γεγονός ότι υπάρχω και σκέφτομαι είναι ικανό να με στοχοποιήσει.

    Τα μηνίγγια μου πάλλονται. Δεν νιώθω απλά αδικημένη, νιώθω ποδοπατημένη. Αλλά είμαι ελεύθερη. Ελεύθερη να διαφωνώ, ελεύθερη και να το λέω. Ζήσε με αυτό. Και παράτα με
  • κι όμως...

    ....είμαι ακόμα εδώ, μάλλον περισσότερο απούσα από ποτέ, με πολλά στο νου, με πολλά στα σκαριά, με τίποτα στην τσέπη... Συνεχίζω να παλεύω με την καθημερινότητα (μη ρωτήσετε ποιος κερδίζει)

    Ο σημερινός αρχιτέκτων (-ναι ναι δε νομίζω ότι είμαι μόνη μου σε αυτό) έχει με πολλά να παλέψει. Η εργασιακή ανασφάλεια. Θα πει ότι όσο καιρό θα δουλεύουμε με μπλοκάκι κανείς δε θα υπολογίζει την εργασιακή μας σχέση. "Ξερεις...δε θέλω να πληρώνω στην εφορία, μη μου κόψεις δελτίο" ή με άλλα λόγια "ή πληρώνεσαι μαύρα ή καθόλου, διάλεξε". Οκ... όρεξη είχα εγω να τα σπρώχνω στην εφορία. Εκεί όμως κολλάς αλλού. Αν δεν δείχνεις ένα στοιχειώδες εισόδημα δε μπορείς τίποτα να κάνεις, ένα μηχανάκι να πάρεις ρε αδελφέ!

    Και παίρνεις μετά έξτρα δουλεια, εκτός γραφείου για να μπορέσεις να πληρώσεις μόνος σου την εφορία (γιατί στο γραφείο έγιναν περικοπές και τα λεφτα φτάνουν τσιμα τσιμα για το ΤΣΜΕΔΕ). Κι εκεί σου ζητάνε ό,τι μπορείς να φανταστείς: κυκλικά μπαλκόνια με τσαχπινιές, κολωνάκια και αγαλαματακια. Νιώθεις πως εκπορνευεις ό,τι έχεις μάθει, ότι βρίσκεσαι σε ένα κύκλωμα πνευματικής μαστρωπιας αλλα ξέρεις τι; πάλι καλα λες γιατι απο το τίποτα...κάτι είναι και αυτό. Γιατί ενώ δουλεύεις σαν ελευθερος επαγγελματίας η αλήθεια είναι ότι έχεις τον εργοδότη που έχει πάντα δίκιο: τον πελάτη σου. Κι ας σε πιάνουν καμιά φορά οι τύψεις ότι σε αυτό το χάλι γύρω σου κάπως έχεις συμβάλλει κι εσύ.

    Σε μια χώρα που το 70% του αρχιτεκτονικού έργου ΔΕΝ παράγεται από αρχιτέκτονες και που ήδη έχει 6 αρχιτεκτονικές σχολές σου προκαλεί απορία που αποφασίστηκε να ανοίξουν άλλες 2 αρχιτεκτονικές σχολές . Τι θα κάνουμε όλοι; Όταν ήδη αρκετοί έχουμε πρόβλημα ευρέσεως εργασίας;

    Αναγνώστη μου...δε θεωρώ ότι είμαι σπουδαία ή ότι κάνω κάτι σπουδαίο...απλά θέλω κάπου να τα πω γιατί τόσο καιρό έχω μπουχτίσει... συγγνώμη για την γκρίνια...
  • upcycle now!
    Η λογική της επανάχρησης υλικών έχει εισβάλει στη ζωή μας και είναι για καλό. Όταν το υλικό παύει να λειτουργεί για διάφορους λόγους, αναγεννάται για γίνει κάτι άλλο.

    Αυτό που άλλοτε βλέπαμε λοιπόν σε πιο μόνιμες κατασκευές τώρα το βλέπουμε και σε "ευτελή" υλικά, αρκεί να βάζουμε τη φαντασία μας να δουλέψει.

    Πρώτο παράδειγμα: οι τσάντες Freitag. Κατασκευάζονται από μουσαμάδες φορτηγών, ένα υλικό πολύ ανθεκτικό στη χρήση και το αποτέλεσμα είναι αισθητικά άρτιο. Ένα σημείο που κάνει τη διαφορά είναι ότι μπορεί κάποιος να σχεδιάσει μόνος του τη τσάντα που προτιμά, να διαλέξει το μοντέλο και να προσαρμόσει το μουσαμά της αρεσκείας του. Δοκιμάστε το.

    Το κεντρικό κατάστημα της εταιρίας στη Ζυρίχη παρουσιάζει και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον μιας και ακολουθώντας την ίδια λογική της επανάχρησης, κατασκευάζεται από container στιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο.

    Για όσους δε θέλουν να πάνε πολύ μακριά, υπάρχει η εταιρία HOLO upcucled bags η οποία κατασκευάζει τσάντες από διαφημιστικούς μουσαμάδες. Στηρίζουμε τα εγχώρια προϊόντα και φροντίζουμε το περιβάλλον. (showroom Ασκληπιού 57 & Αραχώβης, τηλ.2103614889, ανοιχτά: Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 12.00 - 20.00, Τετάρτη 12.00-17.00 )

  • blog action day 2009

    Το φετινό θέμα της blog action day είναι της κλιματικής αλλαγής.

    Ποιος φταίει για την κλιματική αλλαγή;
    Αν σε αυτη την απάντηση απαντήσεις οποιονδήποτε άλλον πλην του εαυτού σου κάνεις ένα πολύ σοβαρό λάθος. Φταις ΚΑΙ εσύ. Για πολλούς λόγους.

    Δεν υπάρχει πρωπατορικό αμάρτημα. Το λάθος μας είναι εδώ είναι τώρα. Κι αν δε λάβουμε μέτρα, δε μπορεί να μας σώσει κανείς.
  • προπαγάνδα...
    Προπαγάνδα εν όψει εκλογών λοιπόν...
    Η προεκλογική περίοδος προσωπικά δε μου λέει τίποτα. Κανείς δεν πρόκειται να με πείσει για τίποτα ένα μήνα πριν τις εκλογές. Με πείθει καθημερινά με αγώνες στη βουλή και στους δρόμους, με τις επιλογές του, με τη γραμμή που ακολουθεί. Για αυτό το λόγο δεν είδα καμία από τις τηλεμαχίες, δε μπήκα καν στη διαδικασία.
    Αυτός που σέβεται την ανθρώπινη ζωή και την βάζει πάνω από κάθε συμφέρον, αυτός που αντιμετωπίζει όλους τους ανθρώπους με τον ίδιον τρόπο ανεξαρτήτως ηλικίας, χρώματος, πεποιθήσεων, αυτός που με κάνει να δω τη ζωή με μία δόση αισιοδοξίας, που δε θα εκμεταλλευτεί το φόβο μου ή την ανασφάλειά μου, αυτός αξίζει την ψήφο μου.
    Και εύχομαι όλοι οι άνθρωποι να σκέφτονταν έτσι και όχι σύμφωνα με πελατειακά μικροπολιτικά συμφέροντα. Αν στο μυαλό τους είχαν έναν καλύτερο κόσμο,τότε μπορεί όντως να άλλαζε. Μια ιδέα είναι και αυτή.

    Κατά βάθος όλοι οι άνθρωποι είμαστε το ίδιο.
  • η απάντηση στη βαρβαρότητα...




    ή βαρβαρότητα;



  • οικοπεδοφάγοι vs "τρομοκρατών": 1-0

    Λοιπόν, δεν έχει μείνει ίχνος πρασίνου στην ελληνική πρωτεύουσα, μόνο λίγο εκεί στον εθνικό κήπο και τη γειτονιά των προέδρων. Δεν έχει μείνει ίχνος πρασίνου γιατί δεν υπάρχει καμία νομοθετημένη προστασία των δασών, κάθε σπιθαμή πρασίνου υπολογίζεται εν δυνάμει οικόπεδο προς πώληση. Κι ενώ δεν υπολογίζεται η υποβάθμιση της ποιοτητας ζωης 4 εκ. κατοικων του λεκανοπεδίου, αλόγιστες σπατάλες προγραμματίζονται για να προστατέψουν τους καταστηματάρχες και τις τράπεζες με τα εξοπλιστικά προγράμματα της αστυνομίας και της ΕΥΠ. (είδηση από εδώ) 3000 άτομα θα παρακολουθούνται στενά από τον υπερκοριό που προκειται να αγοραστεί. Αυτά τα άτομα με ποια κριτηρια θα διαλεχτούν... αγνωστο ακόμα.

    Παρόλο που κάθε είδους Οργουελική μέθοδο με βρίσκει κάθετα αντίθετη, αν θέλετε να παρακολουθήσετε κάποιον, παρακολουθείστε μεσίτες, οικοπεδοφάγους, εγκληματίες δασάρχες και κομπιναδόρους πολιτικούς που πουλάνε σε οικόπεδα τις ζωές μας και το οξυγόνο μας. Αν θέλετε να εξοπλίσετε κάτι, εξοπλίστε την πυροσβεστική, που ο στόλος της είναι ο ίδιος από τη δεκαετία του 70. Εκπαιδεύστε τους στρατιώτες ειρήνης στην κατάσβεση ή έστω αξιοποιήστε ένα ανθρώπινο δυναμικό που έχετε και χάνει χρόνο από τη ζωή του σε κάτι χρήσιμο.

    Σταματήστε πια να παίζετε παιχνίδια με τη νοημοσύνη μας, εις βάρος της ζωής μας.
  • Έκκληση για κοινή δράση blogers και ενεργών πολιτών για τις πυρκαγιές της Αττικής
    Αντιγράφω από το μπλογκ http://dosepasa.wordpress.com/

    Η Πρωτοβουλία για την Αντι-συστημική Αριστερά κάνει δημόσια έκκληση για κοινή δράση και συντονισμό των bloggers και των ενεργών πολιτών όπου με κάθε τρόπο (SMS, τηλέφωνα κλπ) να μεταδώσουν το ακόλουθο μήνυμα:

    Καλούμε όλους τους ενεργούς πολίτες και κάθε συλλογικότητα σε ανοιχτή δημόσια διαμαρτυρία την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2009, στις 7.00μμ στην Πλατεία Συντάγματος όπου:
    1. Θα κατατεθούν στο προεδρείο της καμένα δέντρα στην Βουλή σαν απάντηση της φύσης και των ενεργών πολιτών στις πολιτικές που τα έκαψαν
    2. Όλα τα καμένα τουλάχιστον των τελευταίων 10 ετών θα απαιτηθεί να κυρήσσονται αυτόματα αναδασωτέα στην πράξη και
    3. Αν βρεθούν κτίσματα σε δασικές ή αναδασωτέες εκτάσεις να καταδικάζονται για κακουργήματα οι ιδιοκτήτες του κτίσματος, ο εργολάβος και οι υπεύθυνοι που έδωσαν άδειες ( Πολεοδομία, ΔΕΗ ) και να τους επιδικάζονται και τα έξοδα κατεδάφισης του.”

  • εικόνες καλοκαιριού...με μπουρκίνι...
    Την δεκαετία του 60 το μπικίνι τάραξε τα νερά του λεγόμενου δυτικού κόσμου. Το μπουρκίνι τώρα ήρθε να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά του Ισλάμ...και ίσως όχι μόνο. Εώς τώρα στις μουσουλμάνες επιτρεπόταν να κολυμπούν μόνο με τα ρούχα τους. Χάρη στην Αχέντα Ζανέτι, μια Λιβανέζα μετανάστρια στην Αυστραλία, μπορούν και χαίρονται το μπάνιο τους με το μπουρκίνι (μπούργκα+μπικίνι), ένα ένδυμα το οποίο καλύπτει όλο το σώμα, έχει ενσωματωμένη κουκούλα που καλύπτει τα μαλλιά και είναι από πολυεστέρα.

    Ωστόσο, αντιδράσεις έχουν προκαλέσει εμφανίσεις γυναικών σε πισινες της Ευρώπης με το μπουρκίνι. Οι υπεύθυνοι επικαλούμενοι λόγους υγιεινής απαγορεύουν την είσοδο σε μουσουλμάνες με μπουρκίνι. Το πιο πρόσφατο περιστατικό ήταν εκείνο με 35χρονη μουσουλμάνα σε πισίνα της Seine-et-Marne Παρισιού η οποία προτίθεται να κινήσει νομικές διαδικασίες και να φτάσει ως το Κίνημα ενάντια στο Ρατσισμό και υπέρ της φιλίας των λαών (Mrap) καθώς και την οργάνωση SOS Racisme. (δείτε εδώ την είδηση)Και να μερικές σκέψεις μου. Οι γυναίκες που φορούν μαντίλα ζουν σε μια κοινωνία που τις θέλει κατώτερα όντα και όχι κυρίες του εαυτού τους. Οι περισσότερες, αν όχι όλες, το δέχονται δουλικά, το ενστερνίζονται και δεν το αμφισβητούν. Το σώμα τους δεν τους ανήκει, δε μπορούν να το διαθέσουν όπως θέλουν. Κι όμως έχουν βρει τρόπο να χαίρονται απλά καθημερινά πράγματα, όπως το κολύμπι και την άθληση. Για τα μάτια ενός παρατηρητή λοιπόν... οι γυναίκες αυτές θα έπρεπε να έχουν δικαίωματα, όσα δικαώματα έχει κι ένας άνδρας στην κοινωνία τους. Δεν τα διεκδικούν φοβούμενες τις οργισμένες αντιδράσεις της ανδροκρατίας. Δε μπορούν να αντιδράσουν γιατί φοβούνται για τη ζωή τους. Προσωπικά, δεν ξέρω αν θα έκανα το ίδιο, αλλά σε καμία περίπτωση δε μπορώ να το καταδικάσω. Από την άλλη, κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Και όλοι πρέπει να σεβαστούμε την επιλογή του ατόμου είτε είναι προϊόν ψυχραιμίας είτε φόβου. Είναι επιλογή του και δε βλάπτει κανέναν. (στη συγκεκριμένη περίπτωση παρ'όλα αυτά, με τους αυστηρους κανόνες υγιεινής, υπάρχουν κάποιες αμφιβολίες)
  • ευτυχία σε υπόγειο...
    Η ευτυχία μπορεί να χωρέσει σε ένα υγρό υπόγειο.

    Άνθρωποι περνούν.
    Άνθρωποι στέκονται δίπλα σου.
    Αλληλπιδρούν μαζί σου. Μπορεί και όχι.
    Αισθάνεσαι τη χαρά τους ή τη λύπη τους. Μπορεί και όχι.
    Συμπάσχουν στη λύπη σου. Όχι στη χαρά σου.
    Αυτοί οι άνθρωποι είναι για να περνούν, δεν είναι για να μένουν

  • i do believe in fairies...!
    συνιστώ ανεπιφύλακτα να περάσετε μία βόλτα από το νέο μπλογκ του Πρα-ακ (Sub)Garden Party για να δείτε το νέο κόμικ του εν τη γενέσει του! Οι νεράιδες υπάρχουν, και είναι ανάμεσά μας
  • Η επίκληση στην αυθεντία...

    Υπάρχουν οι διαχρονικές αυθεντίες, οι μεγάλοι κλασικοί, που όσα χρόνια κι αν περάσουν είναι πάντα επίκαιροι. Οι αξίες με τις οποίες καταπιάνονται είναι αιώνιες, οι απαντήσεις που προσπαθούν να δώσουν βρίσκουν εφαρμογή σε όλες τις εποχές. Τα λόγια τους μπαίνουν σε italics σε πολλές περιστάσεις προσδίδοντας κύρος σε κάθε συμπέρασμα που θα εξαχθεί.

    Η ποπ κουλτούρα μας σήμερα θεωρεί τους μεγάλους κλασικούς ελίτ και μια μερίδα κόσμου αναχρονιστικούς. Η ποπ μας κουλτούρα έχει σαν αυθεντία το Λάκη Λαζόπουλο στην καλύτερη των περιπτώσεων. Τι σόι άνθρωπος είναι αυτός που δίχως κριτική σκέψη τρώει ό,τι του σερβίρεται και την επόμενη της εκπομπής σκέφτεται με τον τρόπο που του υποδεικνύει ένας επαγγελματίας κριτής που δεν είναι και πολύ καλύτερος από αυτούς που κρίνει;
  • οι κόρες της ακρόπολης...
    προβολή βίντεο απαράμιλλης αισθητικής. Ο,τιδηποτε παραπάνω πω θα είναι περιττό.

    παράλληλα, εγκαινιάστηκε tag ειδικά για το μουσείο Ακρόπολης. Αναζητήστε το στις ετικέτες παραπλεύρως



  • το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, μια ανάσα πριν ανοίξει....
    Και ενώ είμαστε μια ανάσα πριν ανοίξει το πολυαναμενόμενο και πολυσυζητημένο μουσείο, έκθεση με τις προτάσεις των πίσω όψεων των κτιρίων της Δ. Αρεοπαγίτου 17 & 19 λαμβάνει χώρα στο Ζάππειο Μέγαρο Αθηνών (διάρκεια έκθεσης 15-18 Ιουνίου 2009) Στην έκθεση παρουσιάζονται όλες οι συμμετοχές στο διαγωνισμό που είχε διοργανώσει το e-magazine αρχιτεκτονικής Greek Architects με σκοπό να δείξει στην κοινή γνώμη ότι δε χρειάζεται να κατεδαφιστούν τα δύο κτίρια, αλλά να συνυπάρξουν με το Νέο Μουσείο. (Για περισσότερες πληροφορίες εδώ)

    Σε αναμονή των εγκαινίων, μπήκαμε στη νέα ιστοσελίδα, απ' όπου μαθαίνουμε:

    Ώρες λειτουργίας:

    Το Μουσείο της Ακρόπολης είναι ανοιχτό καθημερινά, από τις 8.00 π.μ. έως και τις 8.00 μ.μ., εκτός από τις Δευτέρες. Τελευταία ώρα πρόσβασης στο Μουσείο είναι στις 7.30 μ.μ. Οι χώροι εκθεμάτων αρχίζουν να εκκενώνονται δεκαπέντε λεπτά πριν την ώρα κλεισίματος του Μουσείου.

    Αργίες:

    Το Μουσείο είναι κλειστό τις παρακάτω ημερομηνίες: 1 Ιανουαρίου, 6 Ιανουαρίου, 25 Μαρτίου, Μεγάλη Παρασκευή, Δευτέρα του Πάσχα, 1 Μαΐου, Αγίου Πνεύματος, 15 Αυγούστου, 28 Οκτωβρίου, 25 Δεκεμβρίου & 26 Δεκεμβρίου.

    Είσοδος Μουσείου:

    Η κύρια είσοδος του κτιρίου του Μουσείου για το κοινό βρίσκεται στον πεζόδρομο της Οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

    Οι επισκέπτες που φτάνουν με τουριστικά λεωφορεία εισέρχονται από την είσοδο της Οδού Χατζηχρήστου και μπορούν να περπατήσουν μέχρι την κύρια είσοδο του μουσείου (από την πλευρά της Οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου).

    Εισιτήρια:

    Το Μουσείο της Ακρόπολης ανοίγει για το κοινό, για περιορισμένο αριθμό επισκεπτών, την Κυριακή 21 Ιουνίου 2009. Την Κυριακή 21, Δευτέρα 22 και Τρίτη 23 Ιουνίου 2009, οι επισκέπτες μπορούν να εισέλθουν στο Μουσείο μόνο με εισιτήριο αγορασμένο από την υπηρεσία e-ticketing – εισιτήριο προ-αγορασμένο από την ιστοσελίδα του Μουσείου.

    Την Κυριακή 21, Δευτέρα 22 και Τρίτη 23 Ιουνίου 2009, δεν θα υπάρχει μέσο αγοράς εισιτηρίων, παρά μόνο μέσω της υπηρεσίας e-ticketing. Δεν θα πωλούνται εισιτήρια στα ταμεία του Μουσείου.

    Από την Τετάρτη 24 Ιουνίου 2009, οι επισκέπτες θα μπορούν να εισέρχονται στο Μουσείο με εισιτήριο που θα το αγοράζουν από τα ταμεία του Μουσείου ή από την υπηρεσία e-ticketing της ιστοσελίδας.

    Από τις 21 Ιουνίου 2009 έως και τις 31 Δεκεμβρίου 2009, η τιμή εισόδου στο Μουσείο είναι 1 ευρώ. Δωρεάν είσοδος για τους κατόχους της Κάρτας Πολιτισμού.

    Καλή αρχή!
  • το συμπερασμα των ημερών...

    walking from blu on Vimeo.

    Ξεπερνώντας αρχικά το πρόβλημα, βλέποντάς το με ψυχραιμία μπορούμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα.

    Ειμαστε σε μια εποχή που τα πάντα μεταβάλλονται με ιλιγγιώδη ρυθμό. Και αυτό μας μεταβάλλει και εμάς, μας παρασύρει να αλλάξουμε, χωρίς απαραίτητα αυτή η αλλαγή να είναι κάτι κακό. Στον πυρήνα κρατάμε την ουσία, την ουσία αυτή που είναι και η ειδοποιός διαφορά. Η ουσία αυτή πρέπει να είναι προμετωπίδα. Για αυτή τη διαφορά δεν έχει πειστεί ακόμα ο κόσμος.

    Η δεξιά στροφή μοιάζει περισσότερο σαν ένα σημείο των καιρών. Αποτέλεσμα ας πούμε μιας επιτυχημένης προεκλογικής καμπάνιας με "ευαισθησία" μπροστα στις κάμερες και καλοστημένα επεισόδια αγανακτησμένων κατοίκων και επιτροπών πολιτών. Η ξενοφοβία σε όλο της το μεγαλείο. Οι κουτσοί, στραβοί και οι χρυσαυγίτες στον Άγιο Παντελεήμονα...

    Η μεγάλη αποχή δείχνει την κρίση του πολιτικού μας συστήματος και την αμφισβήτηση προς τα πρόσωπα που ασχολούνται με την πολιτική. Ή ακόμα φαίνεται η αντίληψη ότι η ψήφος δεν έχει δύναμη να αλλάξει τα πράγματα. Οδηγούμαστε ολοταχώς σε μία χώρα απολιτική, με ανθρώπους που αρνούνται να ασχοληθούν με όσα τους αφορούν και που τις αποφάσεις τις παίρνουν άνθρωποι που έχουν εκλεγεί από πολύ λίγους αλλά επιβάλλουν τα δυσμενή μέτρα τους στους πολλούς. Πως μπορεί κάποιος να περιθωριοποείται και βγάζει τον εαυτό του έξω από τη διαμόρφωση της κοινωνίας την ίδια στιγμή που ζεί μέσα στην ίδια κοινωνία.

    Αν ζεις επάνω στο βουνό, αν τρέφεσαι με όσα παράγει η φύση, αν δουλεύεις μόνο για να εξασφαλίσεις τα αναγκαία για να συντηρηθείς, αν ζεις μέσα σε ένα σπίτι από ξύλα που έφτιαξες με τα χέρια σου, αν ο δρόμος που πατάς είναι ο δρόμος που έφτιαξες μόνος σου, τότε μη ψηφίζεις, δεν έχει νόημα. Σε κάθε άλλη περίπτωση έχει νοήμα να ψηφίσεις.


    το βιντεο από εδώ

  • τα όμορφα σχολεία, όμορφα καίγονται...
    πυρκαϊά χρειάζεται όχι το σχολείο αλλά το σύστημα αυτό που προετοιμάζει ανθρώπους να γίνουν μηχανές. Όπως ετοιμάζει αναλώσιμους ανθρώπους, ετσι είναι και αυτό το ίδιο αναλώσιμο.

    Το αληθινά όμορφο σχολείο δεν είναι αυτό που όμορφα καίγεται. Η γνώση που καίγεται θυμίζει αλλοτινές εποχές, τότε που δικτατορίσκοι, υπάνθρωποι έκαιγαν βιβλία. Τότε που μισάνθρωποι φοβούνταν πως τα βιβλία θα άνοιγουν τα μάτια των ανθρώπων και θα έβλεπαν την απάτη που υπερασπίζονταν. Η γνώση είναι ελευθερία, καταργεί τον πόνο. Η αμάθεια και ο σκοταδισμός ανθρώπους - υποχείρια, επικίνδυνους, ένα μέρος όχλου το οποίο εύκολα κατευθύνεται από οποιονδήποτε αυτοαναγορευόμενο ηγέτη, φτηνό έμπορο ψεύδους.

    Η παιδεία είναι το μόνο όπλο ενάντια στο φόβο και τη μαζοποίηση. Η αληθινή παιδεία είναι αυτή που πρέπει να επιδιώκεται σε ένα σχολείο. Το σημερινό σχολείο έχει εκφυλιστεί σε χώρο εκπαίδευσης και όχι παιδείας. Είναι ένα κέντρο προετοιμασίας για μελλοντικές μηχανές παραγωγής ή για γρανάζια του συστήματος.

    Τελικά πού πρέπει να ψάξει κανείς τον τρόπο για να απελευθερωθεί; Ίσως μόνος του, μέσα από ένα δύσκολο μονοπάτι ανάμεσα σε ερείπια μηχανών. Τότε μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο. Όχι σε υποσχέσεις για μετά θάνατον καλύτερη ζωή. Γιατί την καλή ζωή θα την έχουμε κατακτήσει σε αυτή τη λίγη που μας αναλογεί σε αυτόν τον κόσμο.

    "Where they burn books, they will ultimately also burn people" Από το θεατρικό “Almansor” του Heinrich Heine





    Η παραπάνω εικόνα είναι από την Babelplatz όπου το 1933 ο Αδόλφος Χίτλερ έκαψε όλα τα εβραϊκά και "επικίνδυνα" βιβλία. Πάνω στην πλατεία βρίσκονται φεγγίτες που βλέπουν σε δωμάτια με βιβλιοθήκες με άδεια ράφια ως ανάμνηση της πράξης αυτής.
  • Εν αρχή ην ο λόγος...
    Εν αρχή ην ο λόγος.

    έπειτα ήρθε το χάος....
    ζούμε σε μια πραγματικότητα χαοτική και προσπαθούμε να πιαστούμε από αυτά που θεωρούμε πιο σταθερά. Η αντιληψή μας περιορίζεται σε όσα αισθανόμαστε. Και με μια ελπίδα ότι κολυμπώντας σε μια βαθειά μαύρη θάλασσα θα βρούμε μια νησίδα.


    Artificial Landscape 3.1 from noboru ota on Vimeo.

  • yellow...


    κίτρινο...
    όπως οι χαρούμενες σκέψεις μας

    και τα χρώματα του φθινοπώρου
    μια απόχρωση της γης
    που γεμίζει με φως τον καμβά του ζωγράφου

    όπως ο χρυσός ήλιος...
  • ληστεία-απολογία...

    Πρόσφατα μία φίλη μου τραπεζικός μου διηγήθηκε την περιπέτεια που είχε εν ώρα εργασίας.

    Την ώρα που άνοιγε την τράπεζα και ενώ ήταν με δύο ακόμα συναδέλφους και έναν πελάτη, εισέβαλε στην τράπεζα ένας άγνωστος με κράνος και ζήτησε τα λεφτά που είχαν στο ταμείο. Έπειτα από την αναμενόμενη σύγχυση, του έδωσαν τα λιγοστά λεφτά που είχαν στα ταμεία μιας και δεν είχαν καλά καλά ανοίξει. Ανέφεραν στο ληστή ότι έχουν μόνο 1500 ευρώ και εκείνος πολύ συγκαταβατικά απάντησε "δεν πειράζει, όσα έχετε". Φεύγοντας ζήτησε αρκετές φορές συγγνώμη για την αναστάτωση.

    Λίγο μετά έγινε γνωστό ότι ο ληστής είχε ληστέψει προηγουμένως μια τράπεζα δύο τετράγωνα πιο κάτω, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.

    Η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε είναι πως τέτοια περιστατικά θα συναντάμε όλο και πιο συχνά στο μέλλον. Άνθρωποι εξαθλιωμένοι από τα χρέη που γυρεύουν τρόπο να βγάλουν ένα δυσβάσταχτο φορτίο από πάνω τους με κάθε τίμημα. Που μία ενδεχόμενη τιμωρία για ληστεία τους αφήνει αδιάφορους δίπλα στο δέλεαρ να απαλλαχτούν από την πληγή του χρέους.

    Ακόμα...πόσο μεγάλο έγκλημα θεωρείται να ληστεύεις αυτον που σε ληστεύει καθημερινά; που ασελγεί επί μονίμου βάσεως επάνω σου χωρίς ελπίδα ποτέ κανένας να αποδώσει δικαιοσύνη για αυτές τις άνομες πράξεις;
  • η αναγκαιότητα ύπαρξης της κατσαρίδας...
    Η πρόσφατη εκτεταμένη επαφή μου με το έντομο με οδήγησε σε μια σειρά προβληματισμών.

    Η κατσαρίδα φαινομενικά δεν έχει καμία χρησιμότητα. Η κατσαρίδα της πόλης δε φαίνεται να ανήκει σε καμία τροφική αλυσίδα, ή ακόμα κι αν ανήκει, είναι στην κορυφή της με ακριβώς υποκείμενα αυτής το πουρί της τουαλέτας και τη βρωμιά του υπόνομου. Σε κάθε δημόσια εμφάνισή της γίνεται αντικείμενο απέχθειας και όχι άδικα. Υπάρχει άραγε κάποιος λόγος που υπάρχει αυτό το ζώο; Δε μπορώ να δω κάποιον προφανή παρά μόνο την ανάγκη αναγνώρισης κάτι πραγματικά άσχημου και ίσως η αναγνώριση του ωραίου από μέρους μας, ή έστω καλύτερου σε σχέση με αυτό. Δίπλα σε αυτό το ζώο όλα σχεδόν μοιάζουν πιο ωραία. Ένας κάπως παράδοξος τρόπος να εκτιμήσουμε συγκριτικά όλα όσα μας περιβάλλουν.

    Όπως φαίνεται όμως κατσαρίδες υπάρχουν και μεταφορικά. Άνθρωποι κατσαρίδες που έπειτα από την επαφή μαζί τους εκτιμάς την ουσία της ως τότε αμόλυντης ζωής σου. Χαίρεσαι για το γεγονός ότι χάρις σε αυτές τις υπάρξεις, είδες τι είναι καλό και το εκτίμησες. Στην τελική, πρέπει να δεις κάτι πραγματικά άσχημο για να αξιολογήσεις το όμορφο και αξιόλογο.

    Συχνά οι μεταφορικές κατσαρίδες έρχονται σε ελκυστικό περιτύλιγμα, με γυαλιστερά φτερά ή ακόμα μεταμορφωμένες σε πασχαλίτσες ή πεταλούδες. Μην πέσετε στην παγίδα. Ο σκοπός τους είναι μόνο να σας κάνουν να σιχαθείτε. Να καταστρέψουν ο,τιδηποτε μπορέσουν με κάθε τίμημα.

    Δείτε την κατσαρίδα σαν ένα μέσο. Ένα μέσο να δείτε τον κόσμο κάπως καλύτερο. Γιατί ο,τιδήποτε κι αν δείτε μετά από εκείνη...θα είναι πραγματικά όμορφο...

    Για αυτό το λόγο πρέπει να ευχαριστείτε την κατσαρίδα, αν δε μπορείτε να την αγαπάτε. Να την ευγνωμονείτε.
  • αυταπάτη, the birth...





    σικουενς σκηνών της αυταπάτης σε πρωτόλεια μορφή

popoculture | Page 8 of 27 | projectkalimera

Home

Sitemap

Επικοινωνία

Υποστήριξη

Οροι χρήσης

Εργασία

Διαφημιστείτε

Πρoσθήκη Web Site

Copyright 1995 - 2005. FoxReady internet services. All rights reserved.